Category Archives: BRAMAM

S13

சனாதான தர்மத்தின் யுகங்களின் கால கணக்குகள்

கிருத யுகம்
****
அனைவரும் அறநெறியுடன் வாழ்வார்கள். மனிதர்கள் சராசரியாக 21
அங்குலம் ( 924 cm ) உயரம் உள்ளவர்களாகவும்,
சராசரியாக 1,00,000 வருடமும் வாழ்வார்கள்

திரேதா யுகம்
******
நான்கில் , மூன்று பகுதி அறநெறியுடனும் ஒரு பகுதி அறமில்லாமலும் வாழ்வார்கள். மனிதர்கள் சராசரியாக
14 ( 616 cm )அங்குலம் உயரம் உள்ளவர்களாகவும், சராசரியாக 10,000 வருடமும் வாழ்வார்கள்

துவாபர யுகம்
*****
சரிபாதி அறநெறியுடனும் மறுபகுதி அறமில்லாமலும் வாழ்வார்கள். மனிதர்கள் சராசரியாக 7 ( 308 cm )அங்குலம் உயரம் உள்ளவர்களாகவும், 1000 வருடமும் வாழ்வார்கள்

கலியுகம்
****
நான்கில் , ஒரு பகுதி அறநெறியுடனும் மூன்று பகுதி அறமில்லாமலும் வாழ்வார்கள். மனிதர்கள் சராசரியாக 3.5 ( 154 cm )அங்குலம் உயரம் உள்ளவர்களாகவும், 100 வருடமும் வாழ்வார்கள்

யுகங்களின் கால அளவுகள்
**********
கிருத யுகம் – 1,728,000 வருடங்கள்
திரேதா யுகம் – 1,296,000 வருடங்கள்
துவாபர யுகம் – 864,000 வருடங்கள்
கலியுகம் – 432,000 வருடங்கள்

இந்த 4 யுகங்களும் சோ்ந்தது ஒரு மகா யுகம் அல்லது சதுா்யுகம். 12 மகா யுகங்களைக் கொண்டது ஒரு மன்வந்திரம். 14 மன்வந்திரங்கைளக் கொண்டது ஒரு கல்பம். இப்படியாக 30 கல்பங்கள் இருக்கின்றன.

கல்பங்கள்
****
வாமதேவ கல்பம்
ஸ்வேத வராக கல்பம்
நீல லோகித கல்பம்
ரந்தர கல்பம்
ரெளரவ கல்பம்
தேவ கல்பம்
விரக கிருஷ்ண கல்பம்
கந்தற்ப கல்பம்
சத்திய கல்பம்
ஈசான கல்பம்
தமம் கல்பம்
சாரஸ்வத கல்பம்
உதான கல்பம்
காருட கல்பம்
கெளரம கல்பம்
நரசிம்ம கல்பம்
சமான கல்பம்
ஆக்நேய கல்பம்
சோம கல்பம்
மானவ கல்பம்
தத்புருஷ கல்பம்
வைகுண்ட கல்பம்
லெச்சுமி கல்பம்
சாவித்ரி கல்பம்
கோர கல்பம்
வராஹ கல்பம்
வைராஜ கல்பம்
கெளரி கல்பம்
மகோத்வர கல்பம்
பிதிா் கல்பம்

தற்போது நடந்து கொண்டிருப்பது ஸ்வேத வராக கல்பம் ஆகும்.

மனிதர்களின் கால அளவும், தேவர்களின் கால அளவும் வேறுபடும்.

நமக்கு ஒரு வருடம் என்பது 12 மாதங்கள்.

ஆனால்
தேவர்களுக்கு மனிதர்களின் ஒரு வருடம் என்பது ஒரு நாள்.

1 மனித வருடம் = 1 தேவ நாள்.
360 மனித வருடம் = 1 தேவ வருடம்.

இப்போது தேவர்களின் கால கணக்கை துவங்குவோம்…..

12000 தேவ வருடம் = 1 சதுர்யுகம் (43,20,000 மனித ஆண்டுகள்).

1 சதுர்யுகம் என்பது 4 யுகங்களை கொண்டது. அதாவது 12000 தேவ வருடங்களை நான்கு யுகங்களாக பிரிக்கலாம்.

கிருத யுகம் 17,28,000 மனித வருடம் / 4800 தேவ வருடம்.
திரேதாயுகம் 12,96,000 மனித வருடம் / 3600 தேவ வருடம்.
துவாபரயுகம் 8,64,000 மனித வருடம் / 2400 தேவ வருடம்.
கலியுகம் 4,32,000 மனித வருடம் / 1200 தேவ வருடம்.

அதாவது ஒரு சதுர்யுகம் என்பது 43,20,000 மனித ஆண்டுகள் அல்லது 12,000 தேவ வருடங்கள். சதுர்யுகத்தை மஹாயுகம் என்றும் அழைப்பர்.

71 மகாயுகங்கள் = 1 மனுவந்தரம்.
மொத்தம் 14 மனுவந்திரங்கள் உள்ளன அவை :

1.சுவயம்பு
2.சுவாரோசிஷம்
3.உத்தமம்
4.தாமசம்
5.ரைவதம்
6.சாக்சூசம்
7.வைவசுவதம்
8.சாவர்ணி
9.தக்ச சாவர்ணி
10.பிரம்ம சாவர்ணி
11.தர்ம சாவர்ணி
12.ருத்திர சாவர்ணி
13.ரௌசிய தேவ சாவர்ணி
14.இந்திர சாவர்ணி

இப்போது நாம் இருப்பது 7 வது மனுவந்திரம்.

கல்ப காலம்:
*****
ஒரு கல்பகாலம் என்பது பிரம்மனின் ஒரு பகலை மட்டும் குறிக்கும்.
எனினும் பகலுக்கு சமமான இரவும் பிரம்மனுக்கு உண்டு.

பிரம்மனின் இரவு காலத்தில் எந்தவித படைப்பும் நிகழ்வும் இருக்காது.

எனவே பிரம்மனின் பகல் மட்டும்
பிரம்மனின் ஒரு நாள் ஆகும்.

பிரம்மனின் கல்பகாலத்தில் 14 மனுவந்திரங்கள் அடங்கும்.

அதாவது ஒவ்வொரு மனுவந்திரத்திர்க்கும்
1 மனு மற்றும் 1 இந்திரன் வீதம்,
14 மனுக்கள் மற்றும் 14 இந்திரன்கள் தோன்றி மறைவார்கள்

(இந்திரன் என்பது ஒரு பட்டம் மட்டுமே. ஒவ்வொரு மனுவந்திரத்திர்க்கும் ஒவ்வொரு இந்திரன் இருப்பார். இப்போது இருக்கும் இந்திரனின் பெயர் புரந்தரா).

2 மனுவந்திரத்திர்க்கு இடையில் ஒரு சிறு இடைவேளை காலம் இருக்கும்.

இந்த காலத்தின் பெயர் “ஸந்தியா காலம்”. ஸந்தியா காலத்தின் அளவு நான்கு கலியுகம் அளவு.

அதாவது,

432000 X 4 = 1728000 மனித வருடங்கள்.
இதேபோல் 14 மனுவந்திரத்திர்க்கு பின்பு மீண்டும் ஒரு பெரிய இடைவேளை இருக்கும்.

அதுவே பிரம்மனின் இரவு
எனவே பிரம்மனின் ஒரு பகலில், 71 X 14 மகாயுகங்களும்,15 ஸந்தியாகாலங்களும் இருக்கும்.

14 மனுவந்தரங்கள் = 71 x 14
மகாயுகங்கள் = 994 மகாயுகங்கள்.

15 ஸந்தியாகாலங்கள் = 15 x 17,28,000 = 2,59,20,000 மனித ஆண்டுகள்.

2,59,20,000 = 6 மஹாயுகங்கள்.
( 43,20,000 X 6 = 2,59,20,000).

ஆக பிரம்மனின் 1 பகல் என்பது 1000 சதுர்யுகம் ஆகும் (994 + 6 சதுர்யுகங்கள்). இதையே பிரம்மனின் நாள் என்றும் கல்பம் என்றும், கல்பகாலம் என்றும் கூறுவர்.

இவ்வாறு 360 நாள் (அ) 360 கல்பம் (அ) 360 X 1000 சதுர்யுகம் என்பது பிரம்மனின் ஒரு வருடம்.

பிரம்மனின் 100 வருடம் = ஒரு பிரம்மனின் ஆயுள்.

அதாவது பிரம்மனின் ஆயுள் என்பது 155,520,000,000,000 மனித வருடங்கள்.

அவர் ஆயுள் முடியும்போது, இன்னும் பெரிய பிரளயம் ஏற்பட்டு அவரும்
ஸ்ரீமன் நாராயணனின் நாபி கமலத்தில் ஒடுங்குவார்.

தற்போதைய பிரம்மனின் ஆயுள் சரியாக 1,972,944,456 வருடங்கள்.

பிரம்மாவிற்கு இப்போது 51 வயது நடந்து கொண்டிருக்கிறது.

பிரம்மாவின் ஆயுள் 100 என்றால்,
அதன் பின் பிரளயம் ஏற்பட்டு படைப்புகள் அழியும் என்றால் இன்னும் ஜீவராசிகள் உயிர்வாழ 49 பிரம்மா ஆண்டுகள் பாக்கியுள்ளன.

அதாவது 76,20,48,00,000,000 வருடங்கள் இன்னும் பாக்கியுள்ளது.

இது போலவே யுகங்கள் மாறி கொண்டே இருக்கும்
தற்போது கலியுகம் நடந்து கொண்டு இருக்கின்றது.
கலியுகம் முடிந்ததும் மீண்டும் கிருதயுகம் ஆரம்பிக்கும், அடுத்து திரேதாயுகம், துவாபரயுகம், மீண்டும் கலியுகம் இவ்வாறு மீண்டும் மீண்டும் வந்துகொண்டேயிருக்கும்.

images (56)

Guide

Now, it is evident that while judging a man to be our spiritual guide, we must take into account not his learning or miracles but his practical achievements in the field of realization. A man who is himself free can free you from eternal bondage. If your guru is not free from the bondage of samskaras, Maya or Ankara [ego], it is not possible for him to free you from those bondage’s.

4

பிறப்பதற்கு காரணம் கர்மா (பிரம்ம சூத்திரம் 3.1.8-11)

செய்த பாவ புண்ணியங்களின் பலன்களை அனுபவிப்பதற்காகவே நாம் பிறவி எடுக்கிறோம் என்பதால் செயல்களை பற்றியும் அவற்றால் விளையும் பலன்களின் வகைகள் பற்றியும் அறிந்து கொண்டு அதர்மமான செயல்களை தவிர்த்து தர்மமான செயல்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பதன் அவசியத்தை இந்த பாடம் விளக்குகிறது.

ஒரு செயல் தன் ஜீவனுக்கு நன்மை செய்கிறதா அல்லது தீமையை தருகிறதா என்பதை பொறுத்து அதன் பலனை நாம் அனுபவிப்போம். நன்மையாக இருந்தால் நமக்கு புண்ணியமும் தீமையாக இருந்தால் நமக்கு பாவமும் ஏற்படும்.

பாவமும் புண்ணியமும் ஒன்றை ஒன்று நீக்கிவிடாது.

நாம் செய்யும் அனைத்து செயல்களிலும் பாவ புண்ணியங்கள் கலந்தே இருக்கும். பாவ காரியங்கள் மட்டுமே செய்து நல்ல செயல்கள் எதுவும் செய்யாத மனிதனோ அல்லது பாவத்தை முழுதாக தவிர்த்து புண்ணியகாரியங்கள் மட்டுமே செய்யும் மனிதனோ உலகில் கிடையாது. எனவே ஒரு அயோக்கியன் சுகமாக இருக்கிறானே என்று கேள்வி கேட்பதில் அர்த்தம் இல்லை. அவன் சுகமாக இருப்பதற்கு காரணம் அவன் செய்த புண்ணியம். அவன் செய்யும் கெட்ட காரியங்களுக்கு நிச்சயம் அவன் தண்டனை அனுபவிப்பான். அதே போல் நான் எப்பொழுதும் எல்லோருக்கும் நன்மை மட்டும் தான் செய்கிறேன், கடவுள் ஏன் என்னை இப்படி தண்டிக்கிறார் என்ற கேள்வியும் தவறு. பாவ புண்ணியங்களின் பலனை தனித்தனியாக அவரவருக்கு சேரவைப்பதில் இறைவன் எந்த தவறும் செய்வதில்லை.

அதிர்ஷ்டம், நம் வாழ்வில் ஏற்படும் வெற்றி-தோல்விகள், சுக-துக்கங்கள், நோய்-ஆரோக்கியம், வளமை-வறுமை, ஏற்ற-தாழ்வு போன்ற அனைத்துக்கும் காரணமாக அமைவது நமது பாவ-புண்ணியங்கள் மட்டுமே. வாழ்வில் நிகழும் பெரும்பான்மையான நிகழ்வுகளுக்கு அதிர்ஷ்டம் மட்டுமே காரணம். அதிர்ஷ்டம் என்பதன் பொருள் நாம் ஏற்கனவே செய்த நற்செயல்கள் அல்லது தீயசெயல்களின் பலன் என்பது. எந்த செயலின் பயன் எப்பொழுது எந்த வகையில் நமக்கு பலனைத்தரும் என்பது மனித அறிவுக்கு எப்பொழுதுமே எட்டாது என்பதால் அதை கண்ணுக்கு தெரியாத அதிர்ஷ்டம் என்ற பெயரில் அழைக்கிறோம்.
நாம் இப்பொழுது இருக்கும் நிலைக்கு அதிர்ஷ்டம் மட்டுமே காரணம்.அதிர்ஷ்டம் என்பது நமக்கு சம்பந்தம் இல்லாமல் தானாக ஏற்படுவதன்று. நமது அதிர்ஷ்டத்தையும் துரதிர்ஷ்டத்தையும் தீர்மானிப்பது நாம் மட்டுமே. எனவே முடிந்தவரை நல்ல செயல்களை செய்து எதிர்காலத்தில் நல்ல அதிர்ஷ்டத்தை நமக்கு ஏற்படுத்திக்கொள்வது நம் கையில் மட்டுமே இருக்கிறது.

எஞ்சியிருக்கும் கர்மபலன்

நாம் செய்யும் செயல்களின் அனைத்து பலன்களையும் நம்மால் அனுபவித்து தீர்த்து விட முடியாது. எஞ்சியுள்ள பலன்கள் எவ்வாறு நம்முடன் தொடர்ந்து வருகின்றன என்பதை புரிந்து கொள்ள கர்ம பலன்களை மூன்றுவிதமாக பிரித்து வேதம் நமக்கு விளக்கம் அளிக்கிறது.

மூன்று வகை கர்ம பலன்கள் -
1.சஞ்சித கர்மம்
2.ப்ராரப்த கர்மம்
3.ஆகாமி கர்மம்

1.சஞ்சித கர்மம் – சஞ்சித கர்மத்தை நெடுங்கால வைப்பு நிதியுடன் (Fixed Deposit) ஒப்பிடலாம். பலனளிக்கும் காலம் (period of maturity) ஒவ்வொரு செயலுக்கும் வேறுபடும்.

2.ப்ராரப்த கர்மம் – சஞ்சித கர்மங்களில் ஒரு பகுதி பருவமடையும் பொழுது அவை ப்ராரப்த கர்மமாக மாறும். இது சேமிப்பு கணக்குடன் (Savings Account) ஒப்பிடலாம்.

3.ஆகாமி கர்மம் – நாம் ஏதாவது ஒரு செயலில் எப்பொழுதும் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருப்பதால் பாவ புண்ணியங்களை தொடர்ந்து சம்பாதித்துக்கொண்டிருக்கிறோம். இவை ஆகாமி கர்மம் எனப்படும்.இவற்றை வங்கியில் வைத்திருக்கும் நடப்பு கணக்குடன் (Current Account) ஒப்பிடலாம். இவற்றின் பலனை பெரும்பாலும் நாம் அவ்வப்போது அனுபவித்துவிடுவோம். ஆயினும் ஒரு சிறுபகுதி நிச்சயம் எஞ்சி இருக்கும்.

இறக்கும்பொழுது எஞ்சியுள்ள ஆகாமி கர்ம பலன்கள், நாம் பலமுன் பிறவிகளில் சேர்த்து வைத்துள்ள சஞ்சித கர்மத்துடன் சேர்ந்து விடும்.
பிறக்கும்பொழுது ஒருகுறிப்பிட்ட அளவு ப்ராரப்த கர்மத்துடன் பிறக்கிறோம். பிறந்தது முதல் இறக்கும் வரை நம் வாழ்வில் நமக்கு ஏற்படும் ஒவ்வொரு அனுபவத்திற்கும் பருவமடையும் ப்ராரப்த கர்மமும் ஆகாமி கர்மமும் மட்டுமே காரணமாகும்

images (52)

வேதாந்த சாரம் 21

ஓம் ஸ்வானந்தாம்ருதத்ருப்தாய வேதாந்தபாஸ்கராய நம,

யஸ்மாத் ஜீவிதுமிச்சந்தி ப்ராணின, ஸர்வ ஏவ ஹி
தஸ்மாத் ஆனந்தரூபோ யமாத்மா வேதாந்தபாஸ்கர,

எல்லா பிராணிகளும் என்றும் உயிருடன் இருக்க ஆசைப்படுகின்றனர் அல்லவா? ஏன் என்றால் ஆத்மா ஆனந்த சொரூபனாக இருக்கிறான்.

21. ஏன் நீண்ட ஆயுளின் மேல் ஆசை-

கோ ஹ்யேவான்யாத் க, ப்ராண்யாத், யதேஷ ஆகாச
ஆனந்தோ நஸ்யாத்,
தைத்திரீயோபநிஷத் 2 – 7 – 3

இந்த ஆத்மானந்தம் இல்லாமலிருந்தால் எவன்தான் உயிருடன் இருக்க ஆசைப்படுவான்? ஆத்மா எப்பொதும் ஆனந்த சொரூபனாக இருப்பதால் தான் ஒவ்வொரு பிராணியும், மனிதனும் உயிருடன் இருக்கவே ஆசைப்படுகிறார்கள்.

ஆத்மா கண்ணுக்குத் தெரியாமல் இருந்தாலும், அது இல்லை என்று சொல்லக்கூடாது. ஏனென்றால் ஆத்மா, மனதுக்கும் ஆத்மனாகி, சூட்சுமமாக இருக்கிறான்.
ஆத்மனுக்காக அல்லவா எல்லா இந்திரியங்களும் தங்கள் வியாபாரங்களைச் செய்கின்றன. உடல் மற்றும் இந்திரியங்கள் தத்தம் வேலைகளைச் செய்வதிலிருந்தே ஆத்மா இருக்கிறது என்பது தெரிகிறது. இந்திரியங்களிலிருந்து உண்டாகக்கூடிய ஆனந்தமும் ஆத்மாவிலிருந்தே உண்டாகிறது. ஆனந்தம் கிடைப்பதற்காகவே யாவரும் முயற்சி செய்கிறார்கள். அதற்காகவே உயிருடன் இருக்கவும் ஆசைப்படுகிறார்கள். ஆத்மா ஆனந்த சொரூபன், ஆத்மாவே பிரம்மம், பிரம்மமே ஆனந்தம். இதையே அவன் ஆத்மனை உணர்ந்தவனாகிறான்.
ஓம் சாந்தி சாந்தி சாந்தி

11

வேதாந்த சாரம் 20

ஓம் ப்ரஹ்மிஷ்டாய பலிஷ்டாய வேதாந்தபாஸ்கராய நம,

வித்யாபலவிஹீனானாம் துர்லபம் ப்ரஹ்ம தத் பரம்
புத்ரபத்னீப்ரமத்தானாம் ஸத்யம் வேதாந்தபாஸ்கர,

ஆத்மஸித்யையின் வலிமை இல்லாமல், குடும்பவாழ்க்கையில் திளைத்திருப்பவனுக்கு பரப்பிரம்மத்தை அறியமுடியாது.

20. வலிமையற்றவனுக்கு ஆன்மா இல்லை.

நாயமாத்மா பலஹீனேன லப்யோ ந ச ப்ரமாதாத்
தபஸோ வாப்யலிங்காத்
முண்டகோபநிஷத் 3 – 2 – 4
இந்த ஆத்மா வலிமை அற்றவனுக்குக் கிடைக்க மாட்டான். கவனமின்மையாலோ அல்லது சின்னமற்ற தவம் மேற்கொள்வதாலோ, ஆத்மா கிடைக்க மாட்டான்.

பலஹீனன் என்றால் வலிமையற்றவன். வலிமை என்றால் தைரியம். இது உடலின் சக்தியோ அல்லது புத்தியினுடைய சாதுரியமோ அல்ல. விவேகத்தின் வலிமை. ஆத்ம ஞானத்தின் வலிமை. மற்ற வலிமைகளெல்லாம் வலிமைகள் அல்ல. அவற்றிலிருந்து ஆன்மாவை அடையமுடியாது.
பிரமாதம் என்றால் லௌகீக பொருட்களின் மீது உண்டாகும் விசேஷமான பற்று. இத்தகைய உலகப்பற்று உள்ளவனுக்கு ஆத்ம ஞானம் கிடைக்காது. ஏனென்றால் இவனுக்கு ஆத்மஞானத்தின் மகிமை தெரியாது.
விவேகம், ¬ராக்யம், இல்லாமல் வெறும் நூலறிவால் ஆத்ம ஞானம் கிடைக்காது. ஆத்ம ஞானத்தை அடைவதற்கு மிகவும் புத்திசாலியாகவோ, சக்தியுள்ளவனாகவோ, பண்டிதனாகவோ இருக்த் தேவையில்லை, இதனால் செல்வங்கள் கிடைக்குமே தவிர முக்தி கிடைக்காது. மனிதன் பல துறைகளில் வலிமையுள்ளவனாக இருந்தாலும் அவன் அஞ்ஞானியாக இருந்தால் வலிமையற்றவனே.
ஓம் சாந்தி சாந்தி சாந்தி.

when-will-I-meet-my-guru

வேதாந்த சாரம் 19

ஓம் ம்ருத்யுபயவிதூராய வேதாந்த பாஸ்கராய நம,

சப்தரூபாதிஹீனம் தத் நிர்விசேஷம் நிரம்சகம்,
ஆத்மானம் யோ விஜானீயாத் முக்தோ வேதாந்தபாஸ்கர,

ஆத்மா ஒலி முதலிய, ஐந்து விஷயங்கள், குணங்கள், கூறுகள் அற்றவன் என்பதை உணர்ந்தவன் முக்தனாகி விடுகிறான்.

19. மரணத்திலிருந்து விடுதலை.
நிசாய்ய தத் ம்ருத்யுமுகாத் ப்ரமுச்யதே,
காடகோபநிஷத் 1 – 3 – 15

உபாதிகளற்ற அந்த தத்துவத்தைத் தெரிந்து கொண்டவன்
மரணத்தின் பிடியிலிருந்து முக்தனாகிறான்.

ஆத்மனை அறியவேண்டும். ஆத்மனை அறிவதன் பலன் என்ன? முக்திதான் பலன், முக்தி என்றால் விடுதலை. எதிலிருந்து? மரணத்தின் பிடியிலிந்து, மரணம் என்ற சொல்லே நமக்குப் பயத்தைத் தரக்கூடியது, மரணத்தைப் பற்றிய விசாரம் அமங்களமானது என்று சொல்கிறார்கள். மேலும் மரணத்திலிருந்து விடுதலை கிடைத்தால் எத்தனை சௌபாக்யிம் இது யாருக்கு வேண்டாம்?
மரணத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவது எல்லோருக்கும் சாத்தியம். அதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும்? ஆத்மாவை அறிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்த ஆத்மா எப்படி இருக்கிறான்? இதை வேதம் இப்படி உபதேசிக்கிறது. ஆத்மாவுக்கு ஒலி, தொடு உணர்ச்சி, உருவம், சுவை, மணம் முதலானவையும், தேகம், இந்திரியம், மனம், புத்தி, பிராணன் ஆகியவையும் இல்லை. ஆத்மா நித்ய சுத்தன், நித்ய புத்தன், நித்ய முக்தனாக இருக்கிறான். ஆத்மா எல்லா மாறுபாடுகளுக்கும் சாட்சியாக இருக்கிறான். மாறுதல்கள் இல்லாத நிலையான ஆத்ம தத்துவத்தை அறிந்தவனுக்கு மரணபயம் உண்டா?
ஓம் சாந்தி சாந்தி சாந்தி.

735239_1681263115469660_41200303865094355_n

வேதாந்த சாரம் 18

ஓம் ப்ராணோபாஸனமர்மவிதே வேதாந்தபாஸ்கராய நம,

ப்ராணோபாஸனநிஷ்டானாம் ப்ராணதத்த்வவிதான் ஸதாம்,
ஸாபேக்ஷிகம் ஹ்யம்ருதத்வம் இதி வேதாந்தபாஸ்கர,

பிராணனுடைய தத்துவத்தைத் உணர்ந்து, பராணோபாசனை செய்பவர்களுக்கு அமிருதத்துவம் கிடைக்கிறது.

18. பிரணோபாசனையின் இரகசியங்கள்.

உத்பத்திமாயதிம் ஸ்தானம் விபுத்வம் சைவ பஞ்சதா,
அத்யாத்மம் சைவ ப்ராணஸ்ய விஜ்ஞாயாம்ருதம ச்னுதே,
ப்ரச்னோபநிஷத் 3 – 12

பிராணனின் தோற்றம், வரவு, இருப்பிடம், வியாபகத்துவம் மற்றும் ஐந்து வித தூல வெளிப்பாடுகள் ஆகியவற்றை அறிந்தவன் மரணமற்ற நிலையை அடைகிறான்.
பிராணோபாசனையினால் அமிருதத்துவம் கிடைக்கிறது. பிராணோபாசனையுடைய ஐந்து அம்சங்களானவை —
1. பிராணன் தன் மூல காரணமாகிய ஆத்மனிலிருந்தே பிறந்து ஆத்மனிலேயே இருந்து ஆத்மனிலேயே ஒன்றாகிவிடுகிறான்.
2. மனதின் மூலமாக பிராணன் இந்த தேகத்தை அடைந்து, பிறகு சரீரம்
முழுவதும் பரவியிருக்கிறான்.
3. இந்தக் காரிய கரண கூட்டணிகளில் எல்லாம் நிறைந்து, உள்ளும்
வெளியும் இருக்கிறான்.
4. பிராணன் இந்திரியங்களை எல்லாம் பரவி, தான் ஒருவனே அனேக
உருவங்களில் தோன்றுவதால் விபு எனப்படுகிறான்.
5. குறி, குதங்களில் அபானனாகி, கண், காது, முகம், மூக்கில்
பிராணனாகி தொப்புளில் ஸமானனாகி இருக்கக்கூடிய பிராண
உபாசனையினால் பிராண ஸாயுஜ்யம் கிடைக்கிறது.

ஓம் சாந்தி சாந்தி சாந்தி.

4

வேதாந்த சாரம் 17

ஓம் ஆலோசனபராய வேதாந்தபாஸ்கராய நம,

ஜகத, காரணம் ப்ரஹ்ம கிம் ஜீவா, கதமாகதா,
சிந்தயந்தி முதா ப்ரஹ்மவிதோ வேதாந்தபாஸ்கரா,

இந்த ஜகத்திற்கு பிரம்மம் எப்படிக் காரணமாயிருக்கிறது? ஜீவர்கள் எப்படிப் பிறந்திருக்கிறார்கள்? இதை பிரம்ம ஞானிகள் உற்சாகத்துடன் சர்ச்சை செய்கிறார்கள்.

17. ஞானிகளுடைய சர்ச்சை.

ப்ரஹ்மவாதினோ வதந்தி, கிம் காரணம் ப்ரஹ்ம குத
ஸ்ம ஜாதா, ஜீவாம கேன க்வ ச ஸம்ப்ரதிஷ்டா, அதி
ஷ்டிதா, கேன ஸ § கேதரேஷ § வர்தாமஹே ப்ரஹ்ம
விதோ வ்யவஸ்தாம்
ச்வேதாச்வதரோபநிஷத் 1 – 1
பிரம்மஞானிகள் இவ்வாறு சர்ச்சை செய்கின்றனர். இந்த ஜகத்திற்குப் பிரம்மம் காரணமா? நாங்கள் எதிலிருந்து பிறந்திருக்கிறதோம்? எதனால் ஜீவித்திருக்கிறோம்? எங்கு போய் சேருவோம்? சுகதுக்கங்களை ஏன் அனுபவிக்கிறோம்? உலகின் நடைமுறை எவ்வாறு அமைகிறது?

இந்த மந்திரம் நமது பழமையான பாரதீய ஸம்பிரதாய மகிமையைத் தெரிவிக்கிறது. முன் காலத்தில், ரிஷிகள் தபஸ்விகள், சந்நியாசிகள், மகாத்மாக்கள் ஒன்று சேரும் போது பரப்பிரம்ம விஷயத்தையே சர்ச்சை செய்தார்கள். லௌகீக விஷயங்களைப் பற்றிய விசாரம் செய்யவில்லை.
ஆத்ம விசாரத்திலிருந்து ஆனந்தம் கிடைக்கிறது. பரமாத்மவைப் பற்றிய விசாரத்திலிருந்து நமது அஞ்ஞானம் விலகுகிறது. வேதாந்தங்களில் பிரம்ம விசாரமே செய்யப்பட்டிருக்கிறது. உலகத்திற்கும் பிரம்மத்திற்கும் உண்டான உறவு நமக்கும் பொருந்தும். பரப்பிரம்ம விசாரத்திலிருந்து தான் இந்த உலகத்திற்குக் கல்யாணம், சாந்தி மற்றும் ஆனந்தம் கிடைக்கிறது.
ஓம் சாந்தி சாந்தி சாந்தி

 
images (52)

வேதாந்த சாரம் 16

ஓம் ஜ்யேஷ்டச்ரேஷ்டவிதே வேதாந்தபாஸ்கராய நம,

ப்ராணோபாஸனநிஷ்டோயம் ப்ராணஸாம்யகுணான்வித,
ஜ்யேஷ்டோ பவதி ச்ரேஷ்டச்ச பூஜ்யோ வேதாந்தபாஸ்கர,
ப்ராணோபாசனை நிஷ்டனாகியிருப்பவன், ப்ராணனைப் போலவே ஜியேஷ்டனும், சிரேஷ்டனும், பூஜ்யனும் ஆகிறான்.

16. ப்ராணோபாசகனும் ப்ராணனே.
யோ ஹ வை ஜ்யேஷ்டம் ச ச்ரேஷ்டம் ச வேத,
ஜ்யேஷ்டச்ச ஹ வை ச்ரேஷ்டச்ச பவதி, ப்ராணோ வாவ
ஜ்யேஷ்டச்ச ச்ரேஷ்டச்ச,
சாந்தோக்யோபநிஷத் 5 – 1 – 1
எவன் ஜியேஷ்டனும், சிரேஷ்டனும் ஆகிய பிராணனை உபாசனை செய்கிறானோ, அவன் ஜியேஷ்டனும், சிரேஷ்டனும் ஆகிறான். பிராணனே அல்லவா முதல்வனும், சிறந்தவனுமாக இருக்கிறான்.
இந்த உடல், இந்திரியங்கள் அந்தகரணம், பிராணன் முதலானவற்றின் தொகுப்புக்கு ஸங்காதம் என்று பெயர். இந்த ஸங்காதத்திற்கு பிராணன் தான் முக்கியமானவன். பிராணனே சாரமும், இவன் பரமாத்மாவிலிருந்து, முதலாவதாக வெளிப் பட்டவன். அதனால் இவன் முதல்வனாகிறான். இவனாலேயே இந்த தொகுப்பு நிலை பெற்று இருப்பதால் இவன் சிறந்தவனாகவும் கருதப்படுகிறான்.
இவ்வாறு பிராணனே முதல்வனாகவும், சிறந்தவனாகவும் இருப்பவன் என்று தெரிந்து கொண்டு உபாசனை செய்யக்கூடியவன் மக்களின் மத்தியில் முதல்வனாகவும், சிறந்தவனாகவும் விளங்குகிறான். இந்த உபாசகனை சமூகம் கௌரவத்துடன் பூஜிக்கிறது. பிராணனைப் போன்றே பிராணோபசகனும் உலகத்தில் முதனைமயானவனாகி எல்லோராலும் போற்றப் படுகிறான்

4

வேதாந்த சாரம் 15

ஓம் ஸ்வாராஜ்யாபிஷிக்தாய வேதாந்தபாஸ்கராய நம,

வ்யாஹ்ருத்யுபாஸனாத் தீர, ஸ்வாராஜ்யம் பலமச்னுதே
வாக்பதிச்ச மனஸ்வீ ச பவேத் வேதாந்தபாஸ்கர,

வியாகிருதிகளை உபாஸனை செய்யக் கூடிய தீரன் வாக்பதியும், மனஸ்வியும் ஆகிய ஸ்வாராஜ்யம் என்ற பலனை அடைகிறான்.

15. ஸ்வாராஜ்யத்தை அடைவதற்கான வழி.

ஆப்னோதி ஸ்வராஜ்யம், ஆப்னோதி மனஸஸ்பதிம்
வாக்பதிச்சக்ஷஷ்பதி, ச்ரோத்ரபதிர் விஜ்ஞானபதி
தைத்திரீயோபநிஷத் 1 – 6
வியாகிருதிகளை உபாஸனை செய்யக் கூடியவன் ஸ்வாராஜ்யத்தை அடைகிறான். மனதிற்கும், வாக்கிற்கும், கண்களுக்கும் அதிபதி ஆகிறான். ச்ரோத்திரங்களுக்கும், விஜ்ஞானத்திற்கும் அதிபதி ஆகிறான்.

பூ, புவ., ஸ § வ., மஹ, என்ற நான்கு வியாஹ்ருதிகளை இந்த லோகம், அந்தரிக்ஷ லோகம், சொர்க்க லோகம் மற்றும் ஆதித்ய லோகம் என்று கிரமமாய் உபாஸனை செய்பவருக்கு ஸ்வாராஜ்யம் கிடைக்கிறது. மஹ, என்ற வியாகிருதியை பிரம்மம் என்று உபாசனை செய்ய வேண்டும்.
இத்தகை வியாஹ்ருதிகளை உபாசனை செய்கிறவன், ஸ்வாராஜ்யத்தை அடைந்து வியாஹ்ருதிகளுக்கும் ஆம்மாவாகி, விராட் புருஷனை போலவே ஸ்வராட் ஆகிறான். இவன் தனக்கு வேண்டியவற்றை மட்டும் அன்றி மற்றவர்களுக்கு வேண்டியவற்றையும் கொடுக்க வல்லவன் ஆகிறான். மனம், வாக்கு, கண்கள், செவிகள் மற்றும் விஞ்ஞானம் முதலியவற்றின் தலைவனும் ஆகி அஷ்டமகா சித்திகளையும் பெற்றவனாகிறான்.
ஓம் சாந்தி சாந்தி சாந்தி.