R3

மழை நீர் பிராணன்

மழை நீர் பிராணன் 
—————————R1
மழை நீரில் குளிக்கும் ஒருவனுக்கு ஒருவேளை சளிபிடித்து, காய்ச்சல் வந்தால், அவன் ஆரோக்கியமாக இல்லை, எனவே அவை ஆரோக்கியத்தை ஏற்ப்படுத்துகிறது என்று அர்த்தம். சுத்தமான மழை தண்ணீரில் அளவுக்கு அதிகமாக பிராணன் இருக்கிறது. மழைநீரில் நனையும்போது பலருக்கும் சளி பிடிக்கிறது. தும்மல் வருகிறது, காய்ச்சல் வருகிறது. இது ஏன் வருகிறது அதாவது மழைநீரில் அளவுக்கு அதிகமான பிராணன் இருப்பதால் நமது உடலில் உள்ள அனைத்து செல்களும் அந்த பிராணனை உறிய ஆரம்பிக்கிறது. உடலில் பல நாட்களாக, பல வருடங்களாக தேங்கிக்கிடக்கும் கழிவுகளைத் தும்மல் வழியாகவும், சளியாகவும், மூக்கு ஒழுகுதல் வழியாகவும் வெளியேற்றுகிறது. ஒரு மனிதன் ஆரோக்கியமாக வாழ்கிறானா, இல்லையா என்பதை எப்படி கண்டுபிடிப்பது என்றால், மழையில் நனைந்தால் அவனுக்கு சலிபிடிக்காமல்,காய்ச்சல் வராமல் இருந்தால் அவன் ஆரோக்கியமாக இருக்கிறான் என்று பொருள். R7

எனவே, மழையில் நனைந்து காய்ச்சல் வந்தால் அதைப்பாரத்து பயப்படவேண்டிய அவசியம் இல்லை. தைரியமாக இருங்கள். நமது உடல் நன்மை செய்கிறது. அது ஒரு மருத்துவம். எனவே யாருக்கு எந்த நோய் இருந்தாலும் மழையில் நனைவதன் மூலம் உடலை குணப்படுத்த மூடியும். மழைநீரை குடிப்பதின் மூலமாகவும் நமது உடலில் பிராண சக்தியை அதிகப்படுத்த மூடியும். 

மழை வரும்போது முதலில் ஒரு ஐந்து நிமிடம் அந்த நீரை குடிக்கக்கூடாது. ஏனென்றால் காற்றில் தூசுகளும், குப்பைகளும், வாகனங்களிலிருந்து வரும் கழிவுப்பொருள்களும் வானத்தில் இருக்கும். முதல் 5 நிமிடத்தில் மழைநீர் அந்த தூசுகள், குப்பைகளை எடித்துக்கொண்டு பூமியை நோக்கி வரும் எனவே முதல் 5 நிமிடத்தில் வரும் மழைநீரை நாம் குடிக்கக்கூடாது, 5 நிமிடத்திற்கு பின் வரும்R6 மழைநீரை நேரடியாக பாத்திரத்தில் மூலமாகவோ, ஒரு கலனை பயன்படுத்தி அந்த நீரை பிடிக்கவேண்டும். ஒருவேளை நமது வீட்டின் கூரை சுத்தமாக இருந்தால் கூரையிலிருந்து வரும் மழைநீரையும் பிடிக்கலாம். இந்த நீர் உலகிலேயே மிகவும் சுத்தமான தூய்மையான நீர். இதில் பிராணன் அதிகமாக இருக்கும். இந்த தண்ணீரை ஒரு பாத்திரத்திலோ, ஒரு பாட்டிலிலோ காற்று புகாமல் அடைத்து சூரிய வெளிச்சம் படாமல் வீட்டில் ஏதாவது ஒரு இடத்தில் வைத்துவிட்டால் அந்தத் தண்ணீர் ஆறு வருடங்களுக்கு கெட்டுபோகாமல் இருக்கும். ஆனால் அந்த தண்ணீரில் சூரிய வெளிச்சம் பட்டுவிட்டால், 24 மணிநேரத்தில் அதில் புழு, புச்சிகள் வந்து அந்த நீர் கெட்டுவிடும். எனவே மழைநீரை சூரிய வெளிச்சம் படாமல் பாதுகாத்து அதை நாம் குடிக்கும்போது.நமது உடலுக்கு தேவையான அனைத்து பிராணனும் கிடைத்து, நமது உடலிலுள்ள அனைத்து நோய்களும் குணமாகி, நமது உடல் ஆரோக்கியம் அடைகிறது. எனவே, மழைநீர் பிராணனை நாம் பயன்படுத்துவோம். R2

குழந்தைகள் மலையில் நனைவதை நாம் குற்றம் என்று கூறி விரட்டி அடிக்கவேண்டாம். மழையில் நனைவது மிகவும் அற்புதமான, அருமையான, சந்தோஷமான மனதிற்கு பிடித்தமான, பெரு நிகழ்ச்சி. மேலும் ஆரோக்கியமானதும் கூட. எனவே இனிமேல் மழை வரும்போது நம்மை ஒரு சினிமா நடிகைபோல் நினைத்துக்கொண்டு, அதில் ஆட்டம் போடலாம். நல்லது. மழைநீரை குடிக்கலாம் நல்லது. மழைநீர் பிராணன் ஒரு அற்புதமான மருந்து. 

எனவே இனி நம் வாழ்வில் நீர் பிராணனை சேர்த்துக் கொள்வோம். நீர் என்பது சாதாரணம் கிடையாது. உயிர்சக்தி, நீர் பிராணன், நீரில் உள்ள பிராணனை நாம் சரியான முறையில் பயன்படுத்தி ஆரோக்கியமாக, அமைதியாக நிம்மதியாக வாழ்வோம்.
வாழ்வோம் ஆரோக்கியமாக.R5

G5

GURU THE REAL GOD

“Guru is Shiva sans his three eyes,
Vishnu sans his four arms
Brahma sans his four heads.G13
He is parama Shiva himself in human form”
Brahmanda Puran

Guru is the God, say the scriptures. Indeed, the ‘guru’ in Vedic tradition is looked upon as one no less than a God. ‘Guru’ is a honorific designation of a preceptor as defined and explained variously in the scriptures and ancient literary works including epics.G5

The English word ‘guru’ has its etymological origin in the Sanskrit term. The Concise Oxford Dictionary of Current English defines it as “Hindu spiritual teacher or head of religious sect; influential teacher; revered mentor”.

More Real Than GodsG4G3

Aren’t gurus more real than the gods? Basically the guru is a spiritual teacher leading the disciple on the path of “god-realization”. In essence, the guru is considered a respected person with saintly qualities who enlightens the mind of his disciple, an educator from whom one receives the initiatory mantra, and one wG12ho instructs in rituals and religious ceremonies.

The Vishnu Smriti and Manu Smriti regards theAcharya (teacher), along with the mother and the father as the most venerable gurus of an individual. According to Deval Smriti there can be eleven kinds of gurus and according to Nama Chintamani ten. According to his functions he is categorizedG9as rishi, acharyam, upadhya, kulapati or mantravetta.

The Guru’s Role

The Upanishads have profoundly underlined the role of the guru. 

Mundak Upanishad says to realize the supreme godhead holding samidha grass in his hands one should surrender himself before the guru who knows the secrets of VedasKathopanishad too speaks of the guru as the preceptor who alone can guide the disciple on the spiritual path. Over time the guru’s syllabus gradually enlarged incorporating more secular and temporal subjects related to human endeavor and intellect. Apart from usual spiritual works his sphere of instruction now included subjects like Dhanurvidya (archery), Arthashastra (economics) and even Natyashastra (dramatics) and Kamashastra (sexology). Such was the ingenuity of the all pervading intellect of the ancient Acharyas that they perpetuated even shastra like thievery. Shudraka’s celebrated play Mricchakatikam tells the story of Acharya Kanakashakti who formulated the Chaurya Shastra, or the science of thievery, which was further developed by the gurus like Brahmanyadeva, Devavrata and Bhaskarnandin.

From Hermitages to Universities

Gradually the institution of Gurukula or in-forest-hermitage, where disciples learnt at the feet of guru for long years was evolved. The great urban universities at Takshashila, Vikramashila and Nalanda essentially evolved from these tiny gurukulas tucked away in deep woods. If we have to believe the records of Chinese travellers who visited Nalanda at that time, there were more than 1,500 teachers teaching various subjects to more than 10,000 students and monks.

Legends of Gurus & Desciples

There were gurus as well as disciples of different hues to whom references were made in scriptures and literary works. The most popular legend is that of the amazing young tribal boy Ekalavya on being rejected by the ace trainer Dronacharya, raised his statue and with great dedication practised the art of archery and left behind Arjuna, the master archer, who actually learnt the art under the living guru. And the heartless guru asked for his thumb as gurudakshina or fees, and made him inferior before his royal disciple. In the Chandogya Upanishad, we meet an aspiring disciple Satyakama, who refuses to tell lies about his caste in order to get an admission in the gurukula of Acharya Haridrumat Gautam. And in the Mahabharata we come across Karna who did not bat an eyelid while telling Parashurama that he belonged to the Bhrigu Brahmin caste just to obtain the Brahmastra, the supreme weapon.

Lasting ContributionG10

From generation to generation the institution of the guru has evolved various basic tenets of Indian culture and transmitted spiritual and fundamental knowledge. Gurus formed the axis of ancient educational system and ancient society, and enriched various fields of learning and culture by their creative thinking. Herein lies the lasting significance of gurus and their contribution to the upliftment of mankind.

D3

DIWALI THE LIGHT OF FIRE

Historically, the origin of Diwali can be traced back to ancient India, when it was probably an important harvest festival. However, there are various legends pointing to the origin of Diwali or ‘Deepawali.’ Some believe it to be the celebration of the marriage of Lakshmi with Lord Vishnu. Whereas in Bengal the festival is dedicated to the worship of Mother Kali, the dark goddess of strength. Lord Ganesha, the elephant-headed God, the symbol of auspiciousnessand wisdom, is also worshiped in most Hindu homes on this day. In Jainism, Deepawali has an added significance to the great event of Lord Mahavira attaining the eternal bliss of nirvana.D5

Diwali also commemorates the return of Lord Ramaalong with Sita and Lakshman from his fourteen year long exile and vanquishing the demon-king Ravana. In joyous celebration of the return of their king, the people of Ayodhya, the Capital of Rama, illuminated the kingdom with earthen diyas (oil lamps) and burst crackers.

These Four Days

Each day of Diwali has its own tale, legend and myth to tell. The first day of the festival Naraka Chaturdasimarks the vanquishing of the demon Naraka by Lord Krishna and his wife Satyabhama.

Amavasya, the second day of D4Deepawali, marks the worship of Lakshmi, the goddess of wealth in her most benevolent mood, fulfilling the wishes of her devotees. Amavasya also tells the story of Lord Vishnu, who in his dwarf incarnation vanquished the tyrant Bali, and banished him to hell. Bali was allowed to return to earth once a year, to light millions of lamps to dispel the darkness and ignorance, and spread the radiance of love and wisdom. It is on the third day of Deepawali — Kartika Shudda Padyami that Bali steps out of hell and rules the earth according to the boon given by Lord Vishnu. The fourth day is referred to as Yama Dvitiya(also called Bhai Dooj) and on this day sisters invite their brothers to their homes.

 

The Significance of Lights & Firecrackers

All the simple rituals of Diwali have a significance and a story to tell. The illumination of homes with lights and the skies with firecrackers is an expression of obeisance to the heavens for the attainment of health, wealth, knowledge, peace and prosperity. According to one belief, the sound of fire-crackers are an indication of the joy of the people living on earth, making the gods aware of their plentiful state. Still another possible reason has a more scientific basis: the fumes produced by the crackers kill a lot of insects and mosquitoes, found in plenty after the rains.D2

The Tradition of Gambling

The tradition of gambling on Diwali also has a legend behind it. It is believed that on this day, Goddess Parvati played dice with her husband Lord Shiva, and she decreed that whosoever gambled on Diwali night would prosper throughout the ensuing year. Diwali is associated with wealth and prosperity in many ways, and the festival of ‘Dhanteras‘ (‘dhan’ = wealth; ‘teras’ = 13th) is celebrated two days before the festival of lights.

From Darkness Unto Light…

In each legend, myth and story of Deepawali lies the significance of the victory of good over evil; and it is with each Deepawali and the lights that illuminate our homes and hearts, that this simple truth finds new reason and hope. From darkness unto light — the light that empowers us to commit ourselves to good deeds, that which brings us closer to divinity. During Diwali, lights illuminate every corner of India and the scent of incense sticks hangs in the air, mingled with the sounds of fire-crackers, joy, togetherness and hope. Diwali is celebrated around the globe. Outside India, it is more than a Hindu festival, it’s a celebration of South-Asian identities. If you are away from the sights and sounds of Diwali, light a diya, sit quietly, shut your eyes, withdraw the senses, concentrate on this supreme light and illuminate the soul.D1