Constant Remembrance of the Master is superior to Meditation

Who is packing your parachute?

V1

Air Commodore Vishal was a Jet Pilot. In a combat mission his fighter plane was destroyed by a missile. He however ejected himself and parachuted safely. He won acclaims and appreciations from many.

After five years one day he was sitting with his wife in a restaurant. A man from another table came to him and said “You’re Captain Vishal ! You flew jet fighters. You were shot down!”

“How in the world did you know that?” asked Vishal.

“I packed your parachute,” the man smiled and replied.
Vishal gasped in surprise and gratitude and thought if parachute hadn’t worked, I wouldn’t be here today.

Vishal couldn’t sleep that night, thinking about that man. He wondered how many times I might have seen him and not even said ‘Good morning, how are you?’ or anything because, he was a fighter pilot and that person was just a safety worker”

So friends, who is packing your parachute?
Everyone has someone who provides what they need to make it through the day.

We need many kinds of parachutes when our plane is shot down – we need the physical parachute, the mental parachute, the emotional parachute, and the spiritual parachute.
We call on all these supports before reaching safety.

Sometimes in the daily challenges that life gives us, we miss what is really important.

We may fail to smile, say hello, please, or thank you, congratulate someone on something wonderful that has happened to them, give a compliment, or just do something nice for no reason.

As you go through this week, this month, this year, recognize the people who pack your parachute.

I just want to thank everyone who packed my parachute this year one way or the other – through your words, deeds, prayers etc!!

HAPPY NEW YEAR – 2016

N4

A History of the New Year

The celebration of the new year on January 1st is a relatively new phenomenon. The earliest recording of a new year celebration is believed to have been in Mesopotamia, c. 2000 B.C. and was celebrated around the time of the vernal equinox, in mid-March. A variety of other dates tied to the seasons were also used by various ancient cultures. The Egyptians, Phoenicians, and Persians began their new year with the fall equinox, and the Greeks celebrated it on the winter solstice.N6

Early Roman Calendar: March 1st Rings in the New Year

The early Roman calendar designated March 1 as the new year. The calendar had just ten months, beginning with March. That the new year once began with the month of March is still reflected in some of the names of the months. September through December, our ninth through twelfth months, were originally positioned as the seventh through tenth months (septem is Latin for “seven,” octo is “eight,” novem is “nine,” and decem is “ten.”

January Joins the Calendar

The first time the new year was celebrateN1d on January 1st was in Rome in 153 B.C. (In fact, the month of January did not even exist until around 700 B.C., when the second king of Rome, Numa Pontilius, added the months of January and February.) The new year was moved from March to January because that was the beginning of the civil year, the month that the two newly electedRoman consuls—the highest officials in the Roman republic—began their one-year tenure. But this new year date was not always strictly and widely observed, and the new year was still sometimes celebrated on March 1.

Julian Calendar: January 1st Officially Instituted as the New Year

In 46 B.C. Julius Caesar introduced a new, solar-based calendar that N3was a vast improvement on the ancient Roman calendar, which was a lunar system that had become wildly inaccurate over the years. The Julian calendar decreed that the new year would occur with January 1, and within the Roman world, January 1 became the consistently observed start of the new year.

Middle Ages: January 1st Abolished

In medieval Europe, however, the celebrations accompanying the new year were considered pagan and unchristian like, and in 567 the Council of Tours abolished January 1 as the beginning of the year. At various times and in various places throughout medieval Christian Europe, the new year was celebrated on Dec. 25, the birth of Jesus; March 1; March 25, the Feast of the Annunciation; and Easter.

N7

In 1582, the Gregorian calendar reform restored January 1 as new year’s day. Although most Catholic countries adopted the Gregorian calendar almost immediately, it was only gradually adopted among Protestant countries. The British, for example, did not adopt the reformed calendar until 1752. Until then, the British Empire

 

Love your Parents

p4
மகனே! குழந்தைப் பருவத்தில் உன்னை மீட்டெடுக்க வழியின்றி அறுவை சிகிச்சைக்கு முதன் முதலாக

நகையை விற்றேன்..!

முதல் வகுப்பிலேயே உன்னை முதலிடத்தில் உள்ள பள்ளியில் சேர்க்க நன்கொடை கட்டமுடியாமல்
நிலத்தை விற்றேன்..!

அடுத்தடுத்த வகுப்புகளுக்கு ஆடுகளை விற்றேன்..!

மேல்நிலை வகுப்புகளுக்கு மாடுகளை விற்றேன்..!

சுற்றுலா செலவுக்கு சில சமயம் நான்
சுற்றியிருந்த பொருளை விற்றேன்..!p6

பயணச் செலவுக்கு பல சமயம் என்
பசியை விற்றேன்..!

தேர்வு நாட்களில் உனக்கு தேநீர் கொடுக்கவே என்
தூக்கத்தை விற்றேன்..!

கடைசியில் கல்லூரி படிப்புக்காக
கட்டிய வீட்டையும் விற்றேன்..!P1

படித்தாய்.. உயர்ந்தாய்.. வளர்ந்தாய்
வாங்கினாய் மீண்டும் எல்லாவற்றையும்..!

இன்று நீ இருப்பதோ மூன்றடுக்கு இல்லத்தில்
நானிருப்பதோ முதியோர் இல்லத்தில்..!p5P2

எல்லாம் விற்றும் என்னிடம் இருந்தது இதயம்

எல்லாம் வாங்கியும் உன்னிடம் இல்லாமல்
இருந்தது இதயம்..!

Fight between Husband and Wife

Fight between husband and wife ……instead of resorting to shouting, abusing or physical force… they write poems to each other. …..

WIFE:
I wrote your name on sand it got washed..
I wrote your name in air, it was blown away.
Then I wrote your name on my heart & I got Heart Attack.

HUSBAND:
God saw me hungry, he created pizza.
He saw me thirsty, he created Pepsi.
He saw me in the dark, he created light.
He saw me without problems, he created YOU.

w2

WIFE:
Twinkle twinkle little star
You should know what you are
And once you know what you are
Mental hospital is not so far

HUSBAND:
The rain makes all things beautiful.
The grass and flowers too.
If rain makes all things beautiful
Why doesn’t it rain on you?

WIFE:
Roses are red; Violets are blue
Monkeys like u should be kept in zoo.
Don’t feel so angry you will find me there too
Not in cage but laughing at you!!

மழை நீர் பிராணன்

மழை நீர் பிராணன் 
—————————R1
மழை நீரில் குளிக்கும் ஒருவனுக்கு ஒருவேளை சளிபிடித்து, காய்ச்சல் வந்தால், அவன் ஆரோக்கியமாக இல்லை, எனவே அவை ஆரோக்கியத்தை ஏற்ப்படுத்துகிறது என்று அர்த்தம். சுத்தமான மழை தண்ணீரில் அளவுக்கு அதிகமாக பிராணன் இருக்கிறது. மழைநீரில் நனையும்போது பலருக்கும் சளி பிடிக்கிறது. தும்மல் வருகிறது, காய்ச்சல் வருகிறது. இது ஏன் வருகிறது அதாவது மழைநீரில் அளவுக்கு அதிகமான பிராணன் இருப்பதால் நமது உடலில் உள்ள அனைத்து செல்களும் அந்த பிராணனை உறிய ஆரம்பிக்கிறது. உடலில் பல நாட்களாக, பல வருடங்களாக தேங்கிக்கிடக்கும் கழிவுகளைத் தும்மல் வழியாகவும், சளியாகவும், மூக்கு ஒழுகுதல் வழியாகவும் வெளியேற்றுகிறது. ஒரு மனிதன் ஆரோக்கியமாக வாழ்கிறானா, இல்லையா என்பதை எப்படி கண்டுபிடிப்பது என்றால், மழையில் நனைந்தால் அவனுக்கு சலிபிடிக்காமல்,காய்ச்சல் வராமல் இருந்தால் அவன் ஆரோக்கியமாக இருக்கிறான் என்று பொருள். R7

எனவே, மழையில் நனைந்து காய்ச்சல் வந்தால் அதைப்பாரத்து பயப்படவேண்டிய அவசியம் இல்லை. தைரியமாக இருங்கள். நமது உடல் நன்மை செய்கிறது. அது ஒரு மருத்துவம். எனவே யாருக்கு எந்த நோய் இருந்தாலும் மழையில் நனைவதன் மூலம் உடலை குணப்படுத்த மூடியும். மழைநீரை குடிப்பதின் மூலமாகவும் நமது உடலில் பிராண சக்தியை அதிகப்படுத்த மூடியும். 

மழை வரும்போது முதலில் ஒரு ஐந்து நிமிடம் அந்த நீரை குடிக்கக்கூடாது. ஏனென்றால் காற்றில் தூசுகளும், குப்பைகளும், வாகனங்களிலிருந்து வரும் கழிவுப்பொருள்களும் வானத்தில் இருக்கும். முதல் 5 நிமிடத்தில் மழைநீர் அந்த தூசுகள், குப்பைகளை எடித்துக்கொண்டு பூமியை நோக்கி வரும் எனவே முதல் 5 நிமிடத்தில் வரும் மழைநீரை நாம் குடிக்கக்கூடாது, 5 நிமிடத்திற்கு பின் வரும்R6 மழைநீரை நேரடியாக பாத்திரத்தில் மூலமாகவோ, ஒரு கலனை பயன்படுத்தி அந்த நீரை பிடிக்கவேண்டும். ஒருவேளை நமது வீட்டின் கூரை சுத்தமாக இருந்தால் கூரையிலிருந்து வரும் மழைநீரையும் பிடிக்கலாம். இந்த நீர் உலகிலேயே மிகவும் சுத்தமான தூய்மையான நீர். இதில் பிராணன் அதிகமாக இருக்கும். இந்த தண்ணீரை ஒரு பாத்திரத்திலோ, ஒரு பாட்டிலிலோ காற்று புகாமல் அடைத்து சூரிய வெளிச்சம் படாமல் வீட்டில் ஏதாவது ஒரு இடத்தில் வைத்துவிட்டால் அந்தத் தண்ணீர் ஆறு வருடங்களுக்கு கெட்டுபோகாமல் இருக்கும். ஆனால் அந்த தண்ணீரில் சூரிய வெளிச்சம் பட்டுவிட்டால், 24 மணிநேரத்தில் அதில் புழு, புச்சிகள் வந்து அந்த நீர் கெட்டுவிடும். எனவே மழைநீரை சூரிய வெளிச்சம் படாமல் பாதுகாத்து அதை நாம் குடிக்கும்போது.நமது உடலுக்கு தேவையான அனைத்து பிராணனும் கிடைத்து, நமது உடலிலுள்ள அனைத்து நோய்களும் குணமாகி, நமது உடல் ஆரோக்கியம் அடைகிறது. எனவே, மழைநீர் பிராணனை நாம் பயன்படுத்துவோம். R2

குழந்தைகள் மலையில் நனைவதை நாம் குற்றம் என்று கூறி விரட்டி அடிக்கவேண்டாம். மழையில் நனைவது மிகவும் அற்புதமான, அருமையான, சந்தோஷமான மனதிற்கு பிடித்தமான, பெரு நிகழ்ச்சி. மேலும் ஆரோக்கியமானதும் கூட. எனவே இனிமேல் மழை வரும்போது நம்மை ஒரு சினிமா நடிகைபோல் நினைத்துக்கொண்டு, அதில் ஆட்டம் போடலாம். நல்லது. மழைநீரை குடிக்கலாம் நல்லது. மழைநீர் பிராணன் ஒரு அற்புதமான மருந்து. 

எனவே இனி நம் வாழ்வில் நீர் பிராணனை சேர்த்துக் கொள்வோம். நீர் என்பது சாதாரணம் கிடையாது. உயிர்சக்தி, நீர் பிராணன், நீரில் உள்ள பிராணனை நாம் சரியான முறையில் பயன்படுத்தி ஆரோக்கியமாக, அமைதியாக நிம்மதியாக வாழ்வோம்.
வாழ்வோம் ஆரோக்கியமாக.R5

GURU THE REAL GOD

“Guru is Shiva sans his three eyes,
Vishnu sans his four arms
Brahma sans his four heads.G13
He is parama Shiva himself in human form”
Brahmanda Puran

Guru is the God, say the scriptures. Indeed, the ‘guru’ in Vedic tradition is looked upon as one no less than a God. ‘Guru’ is a honorific designation of a preceptor as defined and explained variously in the scriptures and ancient literary works including epics.G5

The English word ‘guru’ has its etymological origin in the Sanskrit term. The Concise Oxford Dictionary of Current English defines it as “Hindu spiritual teacher or head of religious sect; influential teacher; revered mentor”.

More Real Than GodsG4G3

Aren’t gurus more real than the gods? Basically the guru is a spiritual teacher leading the disciple on the path of “god-realization”. In essence, the guru is considered a respected person with saintly qualities who enlightens the mind of his disciple, an educator from whom one receives the initiatory mantra, and one wG12ho instructs in rituals and religious ceremonies.

The Vishnu Smriti and Manu Smriti regards theAcharya (teacher), along with the mother and the father as the most venerable gurus of an individual. According to Deval Smriti there can be eleven kinds of gurus and according to Nama Chintamani ten. According to his functions he is categorizedG9as rishi, acharyam, upadhya, kulapati or mantravetta.

The Guru’s Role

The Upanishads have profoundly underlined the role of the guru. 

Mundak Upanishad says to realize the supreme godhead holding samidha grass in his hands one should surrender himself before the guru who knows the secrets of VedasKathopanishad too speaks of the guru as the preceptor who alone can guide the disciple on the spiritual path. Over time the guru’s syllabus gradually enlarged incorporating more secular and temporal subjects related to human endeavor and intellect. Apart from usual spiritual works his sphere of instruction now included subjects like Dhanurvidya (archery), Arthashastra (economics) and even Natyashastra (dramatics) and Kamashastra (sexology). Such was the ingenuity of the all pervading intellect of the ancient Acharyas that they perpetuated even shastra like thievery. Shudraka’s celebrated play Mricchakatikam tells the story of Acharya Kanakashakti who formulated the Chaurya Shastra, or the science of thievery, which was further developed by the gurus like Brahmanyadeva, Devavrata and Bhaskarnandin.

From Hermitages to Universities

Gradually the institution of Gurukula or in-forest-hermitage, where disciples learnt at the feet of guru for long years was evolved. The great urban universities at Takshashila, Vikramashila and Nalanda essentially evolved from these tiny gurukulas tucked away in deep woods. If we have to believe the records of Chinese travellers who visited Nalanda at that time, there were more than 1,500 teachers teaching various subjects to more than 10,000 students and monks.

Legends of Gurus & Desciples

There were gurus as well as disciples of different hues to whom references were made in scriptures and literary works. The most popular legend is that of the amazing young tribal boy Ekalavya on being rejected by the ace trainer Dronacharya, raised his statue and with great dedication practised the art of archery and left behind Arjuna, the master archer, who actually learnt the art under the living guru. And the heartless guru asked for his thumb as gurudakshina or fees, and made him inferior before his royal disciple. In the Chandogya Upanishad, we meet an aspiring disciple Satyakama, who refuses to tell lies about his caste in order to get an admission in the gurukula of Acharya Haridrumat Gautam. And in the Mahabharata we come across Karna who did not bat an eyelid while telling Parashurama that he belonged to the Bhrigu Brahmin caste just to obtain the Brahmastra, the supreme weapon.

Lasting ContributionG10

From generation to generation the institution of the guru has evolved various basic tenets of Indian culture and transmitted spiritual and fundamental knowledge. Gurus formed the axis of ancient educational system and ancient society, and enriched various fields of learning and culture by their creative thinking. Herein lies the lasting significance of gurus and their contribution to the upliftment of mankind.

DIWALI THE LIGHT OF FIRE

Historically, the origin of Diwali can be traced back to ancient India, when it was probably an important harvest festival. However, there are various legends pointing to the origin of Diwali or ‘Deepawali.’ Some believe it to be the celebration of the marriage of Lakshmi with Lord Vishnu. Whereas in Bengal the festival is dedicated to the worship of Mother Kali, the dark goddess of strength. Lord Ganesha, the elephant-headed God, the symbol of auspiciousnessand wisdom, is also worshiped in most Hindu homes on this day. In Jainism, Deepawali has an added significance to the great event of Lord Mahavira attaining the eternal bliss of nirvana.D5

Diwali also commemorates the return of Lord Ramaalong with Sita and Lakshman from his fourteen year long exile and vanquishing the demon-king Ravana. In joyous celebration of the return of their king, the people of Ayodhya, the Capital of Rama, illuminated the kingdom with earthen diyas (oil lamps) and burst crackers.

These Four Days

Each day of Diwali has its own tale, legend and myth to tell. The first day of the festival Naraka Chaturdasimarks the vanquishing of the demon Naraka by Lord Krishna and his wife Satyabhama.

Amavasya, the second day of D4Deepawali, marks the worship of Lakshmi, the goddess of wealth in her most benevolent mood, fulfilling the wishes of her devotees. Amavasya also tells the story of Lord Vishnu, who in his dwarf incarnation vanquished the tyrant Bali, and banished him to hell. Bali was allowed to return to earth once a year, to light millions of lamps to dispel the darkness and ignorance, and spread the radiance of love and wisdom. It is on the third day of Deepawali — Kartika Shudda Padyami that Bali steps out of hell and rules the earth according to the boon given by Lord Vishnu. The fourth day is referred to as Yama Dvitiya(also called Bhai Dooj) and on this day sisters invite their brothers to their homes.

 

The Significance of Lights & Firecrackers

All the simple rituals of Diwali have a significance and a story to tell. The illumination of homes with lights and the skies with firecrackers is an expression of obeisance to the heavens for the attainment of health, wealth, knowledge, peace and prosperity. According to one belief, the sound of fire-crackers are an indication of the joy of the people living on earth, making the gods aware of their plentiful state. Still another possible reason has a more scientific basis: the fumes produced by the crackers kill a lot of insects and mosquitoes, found in plenty after the rains.D2

The Tradition of Gambling

The tradition of gambling on Diwali also has a legend behind it. It is believed that on this day, Goddess Parvati played dice with her husband Lord Shiva, and she decreed that whosoever gambled on Diwali night would prosper throughout the ensuing year. Diwali is associated with wealth and prosperity in many ways, and the festival of ‘Dhanteras‘ (‘dhan’ = wealth; ‘teras’ = 13th) is celebrated two days before the festival of lights.

From Darkness Unto Light…

In each legend, myth and story of Deepawali lies the significance of the victory of good over evil; and it is with each Deepawali and the lights that illuminate our homes and hearts, that this simple truth finds new reason and hope. From darkness unto light — the light that empowers us to commit ourselves to good deeds, that which brings us closer to divinity. During Diwali, lights illuminate every corner of India and the scent of incense sticks hangs in the air, mingled with the sounds of fire-crackers, joy, togetherness and hope. Diwali is celebrated around the globe. Outside India, it is more than a Hindu festival, it’s a celebration of South-Asian identities. If you are away from the sights and sounds of Diwali, light a diya, sit quietly, shut your eyes, withdraw the senses, concentrate on this supreme light and illuminate the soul.D1

 

உழைப்பின் உன்னதத்தை உணர்த்துகின்ற கதை

கடற்கரை ஓரமாக பெரிய மரம் ஒன்று வளர்ந்திருந்தது. அதன் கிளை ஒன்று மிக நீண்டு கடல் நீருக்கு மேலாக நீட்டிக் கொண்டிருந்தது. அதன் உச்சியில் கடற்குருவி ஒன்று கூடு கட்images (60)டியது. அதனுள் நாலைந்து முட்டைகளை இட்டு அடைகாத்து வந்தது. ஆண் குருவியும் பெண் குருவியும் அதே கூட்டில் வசித்தபடி தங்கள் குஞ்சுகள் வெளிவரும் நாளை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தன.

ஒரு நாள் பெரும் காற்று வீசியது. பெரிய அலைகள் பொங்கி எழுந்தன. கிளையில் இருந்த கூடு நழுவி காற்றின் வேகத்தில் கடலில் விழுந்து மூழ்கியது. குருவிகள் மனம் பதறிக் கதறின. கடல் நீரில் விழுந்து கூடு மூழ்கிய இடத்திற்கு மேலாக கீச், கீச் என்று கத்தியபடியே சுற்றிச் சுற்றி வந்தன.

பெண் குருவி மனம் உடைந்து சொல்லியது. எப்படியாவது முட்டைகளை மீண்டும் நான் காண வேண்டும். இல்லையேல் நான் உயிர் வாழ மாட்டேன் என்றது .images (63)

ஆண் குருவி சொன்னது. அவசரப்படாதே ஒரு வழி இருக்கிறது. நமது கூடு கரையின் ஓரமாகத் தான் விழுந்துள்ளது. கூட்டுடன் சேர்ந்து முட்டைகள் விழுந்ததால் நிச்சயம் உடைந்திருக்காது. அதனால் இந்த கடலிலுள்ள தண்ணீரை வற்றவைத்து விட்டால் போதும். முட்டைகளை நாம் மீட்டுவிடலாம்.என்று பெண் குருவிக்கு தன்னம்பிக்கை ஊட்டியது .

கடலை எப்படி வற்றவைப்பது?images (61)

முட்டைகள் பொரிந்து குஞ்சுகள் வெளிவர இன்னும் பல நாட்கள் ஆகலாம். எனவே நாம் இடைவிடாமல் சில நாட்கள் முயல வேண்டும். நம் வாயில் கொள்ளும் மட்டும் தண்ணீரை எடுத்துக் கொண்டு பறந்து சென்று தொலைவில் கொட்டுவோம். மறுபடியும் திரும்பி வந்து மீண்டும் நீரை நிரப்பிக் கொண்டு போய் தொலைவில் உமிழ்வோம். இப்படியே இடைவிடாமல் செய்து கடல் நீரை வேறு இடத்தில் ஊற்றினால் கடல் நீர் மட்டம் குறைந்து தரை தெரியும். நமது முட்டைகள் வெளிப்படும்.

இதையடுத்து இரண்டு குருவிகளும் தன்னம்பிக்கையுடன் ஊக்கத்துடன் செயலில் இறங்கின. விர்ரென்று பறந்து போய் தங்களது சிறிய அலகில் இரண்டு விழுங்கு நீரை நிரப்பிக் கொண்டன. பறந்து சென்று தொலைவில் போய் உமிழ்ந்தன. மீண்டும் பறந்து வந்து இரண்டு வாய் தண்ணீரை அள்ளின. கொண்டுபோய் தொலைவில் கக்கின.

இப்படியே இரவு பகல் நாள் முழுவதும் இடைவிடாமல் நடந்து கொண்டிருந்தது, இவற்றின் நீர் அகற்றும் படலம்.

அப்போது அந்தக் கடற்கரை ஓரமாக முனிவர் ஒருவர் நடந்து வந்து கொண்டிருந்தார். மகா சக்திகள் நிறைந்த மகான் அவர். ஆளில்லாத அந்தப் பகுதியில் கீச் கீச் என்ற சப்தம் கேட்கவும் அவர் திரும்பிப் பார்த்தார். இரண்டு குருவிகள் பறந்து போவது கண்டு சிரித்தபடி மேலே நடந்தார்.

மீண்டும் கீச் கீச் என்ற சப்தம். குருவிகள் கடலுக்கு மேல் பறந்தன. எதையோ அள்ளின. மீண்டும் பறந்தன. இப்படி பலமுறை நடைபெறவும், முனிவருக்கு வியப்பு. கடலில் இருக்கும் எதைக் கொத்துகின்றன இவை? அங்கு இரை ஏதும் இல்லையே என்று நினைத்தார் அவர்.

உடனே அந்த மகான் கண்களை மூடினார். உள்ளுக்குள் அமிழ்ந்தார். மறுகணம் அவர் மனதில் எல்லா நிகழ்ச்சிகளும் படம்போல் ஓடின. அவர் மனம் உருகியது. முட்டைகளை இழந்த தாயின் தவிப்பும் கடலையே வற்ற வைத்தாவது முட்டைகளை மீட்க வேண்டும் என்ற அதன் துடிப்பும் அவரது உள்ளத்தை நெகிழச் செய்தன.images (63)

உடனே தனது தவ பலத்தை ஒன்று திரட்டிய முனிவர் கையை உயர்த்தினார். மறுகணம் கடல் சில அடிகள் பின் வாங்கியது. அங்கே கூட்டுடன் இருந்த முட்டைகள் தென்பட்டன. குருவிகள் அதைப் பார்த்து குதூகலத்துடன் கீச்சிட்டன. ஆளுக்கொன்றாக முட்டைகளை பற்றிக் கொண்டு போய் வேறிடத்தில் சேர்த்தன.

நான் அப்போதே சொன்னேன் பார்த்தாயா? நமது ஒரு நாள் உழைப்பில் கடல் நீரை குறைத்து முட்டைகளை மீட்டு விட்டோம் பார்த்தாயா? என்றது ஆண் குருவி பெருமிதமாக.

முனிவர் சிரித்தபடி தொடர்ந்து நடந்தார். இங்கே குருவிகள் முட்டைகளை மீட்டது அவற்றின் உழைப்பாலா? இல்லை. முனிவரின் அருளால். ஆனால் அந்தக் குருவிகளுக்கு முனிவர் என்ற ஒருவரைப் பற்றியோ தவ வலிமை என்றால் என்ன என்பது பற்றியோ, எதுவுமே தெரியாது.ஆனால் தன்னம்பிக்கையுடன் கடல் நீரை அள்ளின .images (62)

அதே சமயம் குருவிகள் மட்டுமே கடல் நீரை மொண்டு சென்று ஊற்றிக் கொண்டிருக்காவிட்டால் முனிவர் தம் வழியே போயிருப்பார்.
அவரை மனம் நெகிழ வைத்தது எது? அவற்றின் உழைப்பும் முயற்சியும்தான். ஆக இங்கே முட்டைகள் மீட்கப்பட்டது, குருவிகளாலும் தான். முனிவராலும் தான். முனிவரின் ஆற்றல் அவற்றுக்குப் பக்க பலமாக வந்து சேர்ந்தது. குருவிகளின் உழைப்புத்தான் அதற்கு அடிப்படையாக அமைந்தது.

அன்பு நண்பர்களே .

எல்லையில்லா ஆற்றல் பெற்றவர்களே இளமைப் பருவம் வாழ்வின் இன்றியமையாப் பருவம்.
பருவத்தே பயிர் செய் என்பார்களே. இளமையில் வியர்வை சிந்தாவிட்டால் முதுமையில் கண்ணீர் சிந்த வேண்டி இருக்கும்.

எனவே விழித்திருக்கும் நேரமெல்லாம் உழைத்துக் கொண்டிருங்கள். வாழ்வில் எல்லா நேரமும் நல்ல நேரம்தான். உழைக்காத நேரம்தான் ராகு காலம். திட்டமிடுங்கள். ஒவ்வொன்றையும் திட்டமிடுங்கள். உழைத்துடுங்கள்

Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com
Translate »